Drużynowy Puchar Świata na Żużlu 2026

Drużynowy Puchar Świata na Żużlu 2026

2025
Dyscyplina	żużel
Organizator	FIM
Szczegóły turnieju
Gospodarz	Landshut, Ryga, Warszawa
Data	1 maja – 29 sierpnia 2026
Otwarcie	1 maja 2026 Landshut
Zamknięcie	29 sierpnia 2026 Warszawa
Liczba aren	3 (w 3 miastach)
I miejsce	Australia
II miejsce	Dania
III miejsce	Polska

Drużynowy Puchar Świata 2026 – dziewiętnasta edycja turnieju, mająca na celu wyłonić najlepszą żużlową reprezentację świata – Drużynowego Mistrza Świata. Zawody rozegrano w trzech krajach: półfinały 1 maja 2026 w Landshut i 7 sierpnia 2026 w Rydze, a finał 29 sierpnia 2026 na PGE Narodowym w Warszawie^[1].

Złoty medal zdobyła reprezentacja Australii – po raz pierwszy od 2002 roku. Finał obejrzało ponad 40 tysięcy widzów^[2].

W turnieju wystąpiło dziesięć reprezentacji. Bezpośredni awans do finału mieli zapewniony gospodarz – Polska (zwycięzca poprzedniej edycji) – oraz Australia, która zajęła pierwsze miejsce w Speedway of Nations w Toruniu 4 października 2025. Pozostałe osiem drużyn rywalizowało w dwóch półfinałach, z których do finału awansowali tylko zwycięzcy^[1]. Po raz pierwszy w turnieju wystąpiła reprezentacja Ukrainy^[3].

Każda drużyna składała się z czterech zawodników z numerami od 1 do 4 oraz rezerwowego z numerem 5, który mógł zastąpić dowolnego zawodnika – maksymalnie w pięciu biegach, a w sześciu, jeśli drużyna traciła do prowadzącej co najmniej sześć punktów^[3].

Data / wyniki	Miejsce
Półfinały
1 maja 2026	Landshut – OneSolar Arena
7 sierpnia 2026	Ryga – Biķernieku spīdveja stadions
Finał
29 sierpnia 2026	Warszawa – PGE Narodowy

W tabelach wyników w nawiasach podano punkty zdobyte w kolejnych biegach programowych zawodnika: „-” – zawodnik nie wystartował w przewidzianym dla niego biegu (zastąpił go rezerwowy), w – wykluczenie, t – wykluczenie za dotknięcie taśmy startowej, d – defekt motocykla, ns – nie startował. Kolejność zawodników w biegach według oficjalnych wyników FIM.

Do finału awansowali wyłącznie zwycięzcy półfinałów^[1].

1 maja 2026^[4][5]
Sędzia: Paweł Słupski^[5]

Msc Drużyna / Zawodnik Biegi Punkty 1  Wielka Brytania 39 Dan Bewley Robert Lambert Tom Brennan Leon Flint William Cairns (3,2,3,3,2) (3,3,3,3,2) (3,3,1,1,1) (0,1,0,2,0) ns 13 14 9 3 – 2  Czechy 30 Adam Bednář Daniel Klíma Václav Milík Adam Nejezchleba Jan Kvěch (1,1,w,-,1) (1,2,1,1,0) (2,1,3,3,3) (-,-,-,-) (0,0,3,2,2,3) 3 5 12 0 10 3  Niemcy 30 Norick Blödorn Mario Häusl Kevin Wölbert Lars Skupień Kai Huckenbeck (2,2,2,3,0,2) (-,-,0,-,-) (1,2,2,0,0) (t,d,-,-,2) (2,3,2,2,3) 11 0 5 2 12 4  Ukraina 21[a] Stanisław Melnyczuk Andrij Rozaluk Roman Kapustin Nazar Parnicki Marko Łewiszyn (2,3,2,1,3) (-,d,-,0) (0,-,1,-,1) (3,0,0,0,1) (1,1,1,1,0) 11 0 2 4 4

Bieg po biegu: Parnicki, Huckenbeck, Bednář, Flint Brennan, Blödorn, Klíma, Kapustin Lambert, Melnyczuk, Wölbert, Kvěch Bewley, Milík, Łewiszyn, Skupień (t) Melnyczuk, Klíma, Flint, Skupień (d) Brennan, Wölbert, Bednář, Rozaluk (d) Lambert, Blödorn, Milík, Parnicki Huckenbeck, Bewley, Łewiszyn, Kvěch Kvěch, Blödorn, Łewiszyn, Flint Milík, Melnyczuk, Brennan, Häusl Lambert, Huckenbeck, Kapustin, Bednář (w) Bewley, Wölbert, Klíma, Parnicki Blödorn, Kvěch, Brennan, Parnicki Milík, Flint, Łewiszyn, Wölbert Lambert, Huckenbeck, Klíma, Rozaluk Bewley, Kvěch, Melnyczuk, Blödorn Huckenbeck, Bewley, Kapustin, Klíma Kvěch, Lambert, Parnicki, Wölbert Milík, Blödorn, Brennan, Łewiszyn Melnyczuk, Skupień, Bednář, Flint

7 sierpnia 2026^[6][7]
Sędzia: Jesper Steentoft^[7]

Łotwa po raz pierwszy w historii była gospodarzem zawodów tej rangi. W składzie Szwecji wystąpił Fin Timo Lahti. Szwecja i Łotwa zdobyły po 32 punkty; o drugim miejscu Szwedów zdecydowała większa liczba wygranych biegów^[7][8].

Msc Drużyna / Zawodnik Biegi Punkty 1  Dania 40 Michael Jepsen Jensen Leon Madsen Anders Thomsen Mikkel Michelsen Frederik Jakobsen (0,3,2,3,1) (3,3,3,3,2) (0,-,-,-,3) (0,3,3,3,1) (3,1,w) 9 14 3 10 4 2  Szwecja 32 Fredrik Lindgren Timo Lahti Jacob Thorssell Oliver Berntzon Kim Nilsson (2,2,1,0,1) (3,2,0,t,1) (2,0,3,1,3) (-,-,-,-) (2,2,1,3,3) 6 6 9 0 11 3  Łotwa 32 Daniils Kolodinskis Andžejs Ļebedevs Jevgeņijs Kostigovs Francis Gusts Olegs Mihailovs (1,1,3,1,2) (3,2,2,2,2,3) (1,1,0,-,2) (2,1,1,w) (2) 8 14 4 4 2 4  Norwegia 15 Mathias Pollestad Lasse Fredriksen Glenn Moi Truls Kamhaug Magnus Klipper (1,1,2,2,0) (3,0,0,1,0) (1,0,2,0,0) (0,w,0,2,0) ns 6 4 3 2 –

Bieg po biegu: Lahti, Gusts, Pollestad, Michelsen Fredriksen, Lindgren, Kostigovs, Thomsen Madsen, Thorssell, Kolodinskis, Kamhaug Ļebedevs, Nilsson, Moi, Jepsen Jensen Michelsen, Nilsson, Kolodinskis, Fredriksen Jakobsen, Ļebedevs, Pollestad, Thorssell Madsen, Lindgren, Gusts, Moi Jepsen Jensen, Lahti, Kostigovs, Kamhaug (w) Michelsen, Ļebedevs, Lindgren, Kamhaug Kolodinskis, Moi, Jakobsen, Lahti Madsen, Pollestad, Nilsson, Kostigovs Thorssell, Jepsen Jensen, Gusts, Fredriksen Nilsson, Kamhaug, Jakobsen (w), Gusts (w) Michelsen, Ļebedevs, Thorssell, Moi Madsen, Ļebedevs, Fredriksen, Lahti (t) Jepsen Jensen, Pollestad, Kolodinskis, Lindgren Nilsson, Mihailovs, Jepsen Jensen, Kamhaug Thorssell, Kolodinskis, Michelsen, Pollestad Thomsen, Kostigovs, Lahti, Fredriksen Ļebedevs, Madsen, Lindgren, Moi

W finale wystąpili zwycięzcy półfinałów (Wielka Brytania i Dania), gospodarz (Polska) oraz Australia^[1]. W składzie Australii zabrakło kontuzjowanego Jacka Holdera, który uległ wypadkowi podczas Grand Prix Polski we Wrocławiu 20 czerwca 2026^[9].

Australijczycy wygrali cztery pierwsze biegi^[10]; złoty medal zapewnił im Brady Kurtz, zajmując drugie miejsce w 19. biegu. Kurtz był najskuteczniejszym zawodnikiem drużyny (11 punktów). Dla Jasona Doyle’a był to pierwszy złoty medal Drużynowego Pucharu Świata – jako pierwszy żużlowiec w historii zdobył tytuły indywidualnego mistrza świata (Grand Prix), zwycięzcy Speedway of Nations i Drużynowego Pucharu Świata. Srebrny medal zdobyła Dania (30 punktów), a brązowy – broniąca tytułu Polska (29 punktów)^[2].

29 sierpnia 2026^[10][11]
Sędzia: Ołeksandr Latosinski^[11]
Widzów: ponad 40 000^[2]

Msc Drużyna / Zawodnik Biegi Punkty 1  Australia 38 Ryan Douglas Brady Kurtz Jason Doyle Max Fricke Rohan Tungate (3,3,3,0,1) (3,2,1,3,2) (3,2,w,2,3) (3,0,0,1,3) ns 10 11 10 7 – 2  Dania 30 Mikkel Michelsen Leon Madsen Michael Jepsen Jensen Anders Thomsen Frederik Jakobsen (2,3,2,3,2,w) (0,1,0,2,2) (0,-,2,3,0) (0,-,3,2,3) (0) 12 5 5 8 0 3  Polska 29 Bartosz Zmarzlik Maciej Janowski Dominik Kubera Patryk Dudek Kacper Woryna (1,3,2,2,1,2) (1,1,-,-,-) (2,0,-,-,-) (2,1,1,1,-) (1,3,w,3,1,1) 11 2 2 5 9 4  Wielka Brytania 23 Robert Lambert Charles Wright Adam Ellis Leon Flint Tom Brennan (1,3,2,3,3,2) (1,2,1,1,0) (2,0,0,0,1) (0,1,-,0,0) ns 14 5 3 1 –

Bieg po biegu: Kurtz, Dudek, Lambert, Thomsen Douglas, Kubera, Wright, Jepsen Jensen Doyle, Michelsen, Janowski, Flint Fricke, Ellis, Zmarzlik, Madsen Michelsen, Wright, Dudek, Fricke Lambert, Doyle, Madsen, Kubera Douglas, Michelsen, Janowski, Ellis Zmarzlik, Kurtz, Flint, Jakobsen Douglas, Lambert, Dudek, Madsen Michelsen, Zmarzlik, Kurtz, Ellis Lambert, Jepsen Jensen, Woryna, Fricke Thomsen, Zmarzlik, Wright, Doyle (w) Woryna, Thomsen, Fricke, Flint Jepsen Jensen, Doyle, Dudek, Ellis Kurtz, Madsen, Wright, Woryna (w) Lambert, Michelsen, Zmarzlik, Douglas Woryna, Madsen, Douglas, Flint Fricke, Zmarzlik, Ellis, Michelsen (w) Thomsen, Kurtz, Woryna, Wright Doyle, Lambert, Woryna, Jepsen Jensen