PODGLĄD – artykuł nieopublikowany (pl.wikipedia) · ← wszystkie hasła · wikitekst na GitHubie

Indywidualne Mistrzostwa Świata 250 cm³ na Żużlu 2019

Indywidualne Mistrzostwa Świata 250 cm³ na Żużlu 2019
FIM Speedway Youth World Championship
2018 2020
Dyscyplina

żużel

Organizator

FIM

Szczegóły turnieju
Pierwsze zawody

21 lipca 2019
Holsted

Zamknięcie (finał)

21 lipca 2019
Holsted

Liczba zawodników

16 + 2 rezerwowych toru

I miejsce I miejsce

Jesper Knudsen
 Dania

II miejsce II miejsce

Ben Ernst
 Niemcy

III miejsce III miejsce

Noel Wahlqvist
 Szwecja

Indywidualne Mistrzostwa Świata 250 cm³ na Żużlu 2019 – zawody żużlowe o indywidualne mistrzostwo świata w klasie 250 cm³ (FIM Speedway Youth World Championship), rozegrane w Danii: półfinały 20 lipca 2019 w Holstebro, a finał 21 lipca 2019 w Holsted[1][2][3]. Finał był zagrożony odwołaniem z powodu opadów deszczu – ostatecznie przeniesiono go do Holsted i rozegrano tego samego dnia, zmieniając jedynie godzinę rozpoczęcia[3].

Mistrzem świata został Duńczyk Jesper Knudsen, młodszy brat mistrza z 2017 roku, Jonasa Knudsena[4]. W biegu finałowym pokonał broniącego tytułu Niemca Bena Ernsta (obaj zdobyli po 16 punktów) i Szweda Noela Wahlqvista, który wywalczył brązowy medal. Czwarty w biegu finałowym był Polak Wiktor Przyjemski (15 punktów)[1][3].

Sędzią zawodów była Susanne Neuhäuser, a przewodniczącym jury – Pavel Ondrasik[1].

Uczestnicy

Uczestników finału wyłoniono w dwóch turniejach półfinałowych (PF1 i PF2), rozegranych 20 lipca 2019 w Holstebro[2][5]. Pierwszy półfinał wygrał Norweg Mathias Pollestad, który w biegu dodatkowym pokonał Szweda Caspera Henrikssona (obaj po 14 punktów), a drugi – Ben Ernst z kompletem 15 punktów[2][5]. Awans do finału uzyskali wszyscy trzej startujący w półfinałach Polacy: Wiktor Przyjemski, Paweł Trześniewski i Damian Ratajczak[3]. W finale nie wystąpił Duńczyk Rasmus Pedersen (4. miejsce w PF1), natomiast wystąpili w nim Estończyk Markus Maximus Lill (9. w PF2) i Duńczyk Noah Moos (13. w PF1); rezerwowymi toru byli Duńczyk Mathias Karlsen i Szwed Ludvig Selvin[1][2][5]. Numery startowe według protokołu FIM[1].

Nr Zawodnik Awans z półfinału
1 Niemcy Erik Bachhuber PF1: 3.
2 Polska Wiktor Przyjemski PF2: 3.
3 Polska Damian Ratajczak PF1: 8.
4 Estonia Markus Maximus Lill PF2: 9.
5 Australia Flynn Nicol PF2: 5.
6 Szwecja Casper Henriksson PF1: 2.
7 Rosja Kiriłł Lejman PF1: 6.
8 Norwegia Mathias Pollestad PF1: 1.
9 Niemcy Ben Ernst PF2: 1.
10 Dania Noah Moos PF1: 13.
11 Polska Paweł Trześniewski PF2: 4.
12 Australia Maurice Brown PF1: 5.
13 Dania Jesper Knudsen PF2: 2.
14 Szwecja Noel Wahlqvist PF2: 6.
15 Dania Patrick Skaarup PF2: 7.
16 Szwecja Gustav Grahn PF1: 7.
17 Dania Mathias Karlsen PF2: 13. (rezerwowy)
18 Szwecja Ludvig Selvin PF2: 8. (rezerwowy)

Wyniki

Po 20 biegach fazy zasadniczej ośmiu najlepszych zawodników wystąpiło w dwóch biegach półfinałowych, a po dwóch najlepszych z każdego z nich – w biegu finałowym; punkty z biegów półfinałowych i finałowego doliczano do klasyfikacji[3][6].

Msc. Zawodnik Państwo Pkt
1 Jesper Knudsen  Dania 16 (2,3,3,w,3) +2 +3
2 Ben Ernst  Niemcy 16 (3,2,3,3,w) +3 +2
3 Noel Wahlqvist  Szwecja 15 (3,2,2,3,2) +2 +1
4 Wiktor Przyjemski  Polska 15 (2,3,3,2,2) +3 +0
5 Mathias Pollestad  Norwegia 12 (2,3,0,3,3) +1
6 Damian Ratajczak  Polska 10 (1,3,1,2,2) +1
7 Flynn Nicol  Australia 9 (1,0,2,3,3) +0
8 Gustav Grahn  Szwecja 9 (1,2,2,1,3) +0
9 Casper Henriksson  Szwecja 8 (3,w,3,2,0)
10 Erik Bachhuber  Niemcy 8 (3,1,0,2,2)
11 Paweł Trześniewski  Polska 6 (1,2,1,1,1)
12 Maurice Brown  Australia 5 (2,1,0,1,1)
13 Patrick Skaarup  Dania 4 (0,1,1,1,1)
14 Mathias Karlsen  Dania 3 (2,1)
15 Noah Moos  Dania 1 (0,1,0,0,0)
16 Markus Maximus Lill  Estonia 1 (w,0,1,0,0)
17 Kiriłł Lejman  Rosja 0 (0,w,–,–,–)
18 Ludvig Selvin  Szwecja 0 (0)

Oznaczenia: w – wykluczenie, – – nie startował w biegu; „+” – punkty z biegu półfinałowego i finałowego. Kolejność i suma punktów według protokołu FIM[1], punkty w poszczególnych biegach według relacji WP SportoweFakty[3], a u Pawła Trześniewskiego – według relacji speedwayfakta.cz, zgodnej z protokołem FIM[6].

Przypisy

  1. ↑ a b c d e f g FIM Speedway Youth World Championship. 2019. Final. Holsted, Denmark. Final results [online], fim-moto.com [dostęp 2026-09-30] (ang.).
  2. ↑ a b c d FIM Speedway Youth World Championship. S/F 1. Holstebro, Denmark, Saturday 20th July 2019. Final results [online], fim-moto.com [dostęp 2026-09-30] (ang.).
  3. ↑ a b c d e f g Mateusz Kozanecki, Żużel. Wiktor Przyjemski czwartym zawodnikiem świata. Nietypowa sytuacja w Danii [online], WP SportoweFakty, 22 lipca 2019 [dostęp 2026-09-30] (pol.).
  4. ↑ Konrad Cinkowski, Żużel. Jako nastolatkowie stawali na podium IMŚ. Nie każdemu udało się zrobić karierę [online], WP SportoweFakty, 24 lutego 2023 [dostęp 2026-09-30] (pol.).
  5. ↑ a b c FIM Speedway Youth World Championship. S/F 2. Holstebro, Denmark, Saturday 20th July 2019. Final results [online], fim-moto.com [dostęp 2026-09-30] (ang.).
  6. ↑ a b Tomáš Wanke, Mistrem světa dvěstěpadesátek Jesper Knudsen [online], speedwayfakta.cz, 24 lipca 2019 [dostęp 2026-09-30] (cz.).