Indywidualne Mistrzostwa Świata 250 cm³ na Żużlu 2021

Indywidualne Mistrzostwa Świata 250 cm³ na Żużlu 2021

FIM Speedway Youth World Championship

2020 2022
Dyscyplina	żużel
Organizator	FIM
Szczegóły turnieju
Pierwsze zawody	24 lipca 2021 Cloppenburg
Zamknięcie (finał)	24 lipca 2021 Cloppenburg
Liczba zawodników	16 + 2 rezerwowych toru
I miejsce	Oskar Paluch  Polska
II miejsce	Nicklas Aagaard  Dania
III miejsce	Villads Nagel  Dania

Indywidualne Mistrzostwa Świata 250 cm³ na Żużlu 2021 – zawody żużlowe o indywidualne mistrzostwo świata w klasie 250 cm³ (FIM Speedway Youth World Championship), rozegrane w niemieckim Cloppenburgu: półfinały 23 lipca, a finał 24 lipca 2021^[1]. Była to ostatnia edycja rozegrana pod nazwą FIM Speedway Youth World Championship – od 2022 roku mistrzostwa w klasie 250 cm³ rozgrywane są jako FIM Speedway Grand Prix 3^[2]. Poprzednia edycja, zaplanowana na 2020 rok również w Cloppenburgu, została odwołana z powodu pandemii COVID-19^[3].

Mistrzem świata został Polak Oskar Paluch, który zdobył 14 punktów, przegrywając tylko jeden bieg – z Duńczykiem Nicklasem Aagaardem, który z 12 punktami został wicemistrzem. Paluch był pierwszym Polakiem, który zdobył tytuł mistrza świata w tej klasie^[4][1]. O brązowym medalu zdecydował bieg dodatkowy z udziałem trzech Duńczyków z 10 punktami: wygrał go Villads Nagel przed Bastianem Pedersenem i Niklasem Jacobsenem^[1][4].

Po 12. biegu zawody przerwał deszcz; przygotowanie toru do dalszej jazdy trwało ponad dwie godziny, po czym zawody dokończono^[4].

Sędzią zawodów był Tomaš Topinka, a przewodniczącym jury – Pavel Ondrasik^[1].

Uczestników finału wyłoniono w dwóch turniejach półfinałowych (PF1 i PF2) z udziałem po 12 zawodników, rozegranych 23 lipca 2021 w Cloppenburgu. Pierwszy półfinał wygrał Duńczyk Bastian Pedersen z kompletem 15 punktów przed Oskarem Paluchem (14 punktów), a drugi – Villads Nagel (14 punktów)^[1]. Do finału awansowało 15 zawodników – ośmiu z PF1 i siedmiu z PF2, w tym wszyscy trzej startujący Polacy: Oskar Paluch, Antoni Kawczyński (3. miejsce w PF2 po przegranym biegu dodatkowym z Australijczykiem Jamesem Pearsonem) i Mateusz Affelt, który ostatnie premiowane awansem miejsce wywalczył w biegu dodatkowym z Brytyjczykiem Maxem Jamesem^[5][1]. W finale wystąpił także Niemiec Marvin Kleinert (10. w PF1), a rezerwowymi toru byli Szwed Theo Bergkvist i Max James – żaden z nich nie wyjechał na tor^[1][4]. Numery startowe według protokołu FIM^[1].

Nr	Zawodnik	Awans z półfinału
1	Emil Eis	PF1: 4.
2	James Pearson	PF2: 2.
3	Ricky Woss	PF1: 8.
4	Nicklas Aagaard	PF2: 6.
5	Jaroslav Vaníček	PF1: 7.
6	Bastian Pedersen	PF1: 1.
7	Mateusz Affelt	PF2: 7.
8	Marvin Kleinert	PF1: 10.
9	Luke Harrison	PF1: 5.
10	Villads Nagel	PF2: 1.
11	Adam Bednář	PF2: 4.
12	Oskar Paluch	PF1: 2.
13	Niklas Jacobsen	PF1: 3.
14	Ace Pijper	PF2: 5.
15	Antoni Kawczyński	PF2: 3.
16	Vojtech Sachl	PF1: 6.
17	Theo Bergkvist	PF1: 9. (rezerwowy)
18	Max James	PF2: 8. (rezerwowy)

• Cloppenburg, 24 lipca 2021^[1][4]

Msc.	Zawodnik	Państwo	Pkt
1	Oskar Paluch	Polska	14	(3,2,3,3,3)
2	Nicklas Aagaard	Dania	12	(1,3,3,2,3)
3	Villads Nagel	Dania	10 +3	(2,3,d,2,3)
4	Bastian Pedersen	Dania	10 +2	(u,2,3,3,2)
5	Niklas Jacobsen	Dania	10 +1	(2,3,2,3,w)
6	James Pearson	Australia	9	(2,0,2,2,3)
7	Antoni Kawczyński	Polska	8	(3,2,0,1,2)
8	Adam Bednář	Czechy	8	(1,3,2,d,2)
9	Vojtech Sachl	Czechy	7	(w,1,1,3,2)
10	Jaroslav Vaníček	Czechy	7	(2,2,1,1,1)
11	Emil Eis	Dania	6	(3,1,0,1,1)
12	Mateusz Affelt	Polska	5	(3,1,1,0,0)
13	Ace Pijper	Wielka Brytania	5	(w,1,2,2,0)
14	Luke Harrison	Wielka Brytania	4	(0,w,3,0,1)
15	Marvin Kleinert	Niemcy	2	(1,0,0,1,0)
16	Ricky Woss	Szwecja	2	(0,0,1,d,1)
17	Theo Bergkvist	Szwecja	–	(ns)
18	Max James	Wielka Brytania	–	(ns)

Oznaczenia: w – wykluczenie, d – defekt, u – upadek, ns – nie startował; „+” – punkty zdobyte w biegu dodatkowym. Kolejność i suma punktów według protokołu FIM^[1], punkty w poszczególnych biegach według relacji WP SportoweFakty^[4].