PODGLĄD – artykuł nieopublikowany (pl.wikipedia) · ← wszystkie hasła · wikitekst na GitHubie

Drużynowe Mistrzostwa Europy na Żużlu 2024

Drużynowe Mistrzostwa Europy na Żużlu 2024
2023 2025
Dyscyplina

żużel

Organizator

FIM Europe

Szczegóły turnieju
Gospodarz

Grudziądz

Otwarcie

30 marca 2024
Pardubice, Gdańsk

Zamknięcie

6 kwietnia 2024
Grudziądz

Liczba aren

3 (w 3 miastach)

I miejsce

złoto Polska

II miejsce

srebro Dania

III miejsce

brąz Szwecja

Drużynowe Mistrzostwa Europy na Żużlu 2024 – trzecia edycja drużynowych mistrzostw Europy – zawodów żużlowych organizowanych przez FIM Europe. W rozgrywkach wzięło udział dziewięć reprezentacji. Rywalizacja składała się z dwóch turniejów eliminacyjnych rozegranych 30 marca – Finału A w Pardubicach i Finału B w Gdańsku – oraz Wielkiego Finału w Grudziądzu[1].

Po raz trzeci z rzędu tytuł mistrzowski zdobyła reprezentacja Polski, która wyprzedziła Danię i Szwecję[2].

Format zawodów

Drużyny składały się z czterech zawodników oraz jednego rezerwowego. W składzie mógł znaleźć się najwyżej jeden zawodnik startujący w cyklu Speedway Grand Prix i co najmniej jeden, który nie ukończył 21 lat[1]. Każdy turniej składał się z dwudziestu biegów, w każdym z nich startowało czterech żużlowców – po jednym z każdej reprezentacji.

Do Wielkiego Finału awansowali zwycięzcy Finałów A i B oraz ta z drużyn z drugich miejsc, która zdobyła więcej punktów. Miejsce w Wielkim Finale miała zapewnione z urzędu reprezentacja Polski jako gospodarz[1].

Finał A – Pardubice

Zdecydowanym faworytem byli Duńczycy, którzy prowadzili od początku zawodów i wygrali z dorobkiem 49 punktów. Drugie miejsce zajęli Czesi (33 pkt), którzy awansowali do Wielkiego Finału, wyprzedzając w korespondencyjnym pojedynku drugą w Gdańsku Łotwę (31 pkt). Słoweńcy wystąpili w niepełnym, trzyosobowym składzie. Sędzią zawodów był Giuseppe Grandi[4].

Msc Drużyna / Zawodnik Biegi Punkty
1 Dania Dania 49


1. Mikkel Michelsen
2. Mads Hansen
3. Rasmus Jensen
4. Anders Thomsen
17. Bastian Pedersen

(3,3,2,3,-)
(3,2,3,3,3)
(2,3,3,3,1)
(3,2,-,-,3)
(1,1,2)

11
14
12
8
4

2 Czechy Czechy 33


5. Jan Kvěch
6. Václav Milík
7. Daniel Klíma
8. Jan Macek
18. Adam Bednář

(2,2,2,2,2)
(3,1,3,3,2,0)
(1,0,-,-,0)
(1,-,-,-)
(2,0,2,2,3)

10
12
1
1
9

3 Norwegia Norwegia 23


9. Mathias Pollestad
10. Truls Kamhaug
11. Glenn Moi
12. Lasse Fredriksen
19. brak zawodnika

(2,3,1,3,1,2)
(2,1,0,0,1)
(1,0,1,-,1)
(1,1,1,1,t)

12
4
3
4

4 Słowenia Słowenia 15


13. Matic Ivačič
14. Anže Grmek
15. Luka Omerzel
16. brak zawodnika
20. brak zawodnika

(0,3,2,0,2,3)
(0,1,2,1,1)
(0,0,0,0,0)

10
5
0

Bieg po biegu[a][4]:

  1. Thomsen, Kvěch, Fredriksen, Grmek
  2. Milík, Jensen, Moi, Ivačič
  3. Hansen, Pollestad, Macek, Omerzel
  4. Michelsen, Kamhaug, Klíma
  5. Pollestad, Thomsen, Milík
  6. Jensen, Kvěch, Kamhaug, Omerzel
  7. Ivačič, Hansen, Fredriksen, Klíma
  8. Michelsen, Bednář, Grmek, Moi
  9. Milík, Ivačič, Pedersen, Kamhaug
  10. Jensen, Grmek, Pollestad, Bednář
  11. Hansen, Kvěch, Moi
  12. Milík, Michelsen, Fredriksen, Omerzel
  13. Jensen, Bednář, Fredriksen
  14. Pollestad, Bednář, Pedersen, Omerzel
  15. Hansen, Milík, Grmek, Kamhaug
  16. Michelsen, Kvěch, Pollestad, Ivačič
  17. Thomsen, Ivačič, Moi, Klíma
  18. Bednář, Pedersen, Kamhaug, Omerzel
  19. Hansen, Kvěch, Grmek, Fredriksen (t)
  20. Ivačič, Pollestad, Jensen, Milík

Finał B – Gdańsk

Nieformalnym gospodarzem zawodów, rozgrywanych pod egidą PZM, była Ukraina, która z powodu działań wojennych nie mogła zorganizować turnieju u siebie. Wstęp na zawody był bezpłatny[7].

Szwedzi wygrali trzy pierwsze biegi i po trzech seriach, z 28 punktami, mieli praktycznie zapewnione zwycięstwo. Łotysze wygrali cztery biegi z rzędu (od 12. do 15.) i po 19. biegu zapewnili sobie drugie miejsce, wyprzedzając Niemców. W 16. biegu upadł Andžejs Ļebedevs, który w 12. biegu uzyskał najlepszy czas dnia (65,45 s). Sędzią zawodów był Tomas Topinka[6]. Ostatni bieg był Memoriałem Zbigniewa Podleckiego – wygrał go Erik Riss[8].

Msc Drużyna / Zawodnik Biegi Punkty
1 Szwecja Szwecja 42


9. Jacob Thorssell
10. Antonio Lindbäck
11. Fredrik Lindgren
12. Kim Nilsson
19. Casper Henriksson

(3,2,3,3,1)
(1,2,2,2,-)
(3,3,2,2,-)
(3,2,2,2,3)
(0,1)

12
7
10
12
1

2 Łotwa Łotwa 31


1. Andžejs Ļebedevs
2. Oļegs Mihailovs
3. Jevgeņijs Kostigovs
4. Daniils Kolodinskis
17. Francis Gusts

(3,0,3,3,w,2)
(0,-,0,-,-)
(1,1,2,3,2)
(1,1,1,3,2)
(0,3)

11
0
9
8
3

3 Niemcy Niemcy 27


5. Valentin Grobauer
6. Erik Riss
7. Kevin Wölbert
8. Sandro Wassermann
18. Norick Blödorn

(2,0,-,2,-)
(2,3,0,1,0,3)
(2,1,1,1,0)
(1,-,-,-,-)
(2,3,1,2,0)

4
9
5
1
8

4 Ukraina Ukraina 19


13. Marko Łewiszyn
14. Andrij Karpow
15. Stanisław Melnyczuk
16. Witalij Łysak
20. Nazar Parnicki

(w,3,3,w,ns)
(0,1,0,1,1)
(2,3,w,0,3)
(-,-,-,-,-)
(0,d,1,0,1)

6
3
8
0
2

Bieg po biegu (w nawiasie czas zwycięzcy w sekundach)[6]:

  1. (66,50) Nilsson, Grobauer, Kolodinskis, Karpow
  2. (66,23) Lindgren, Riss, Kostigovs, Łewiszyn (w)
  3. (66,57) Thorssell, Melnyczuk, Wassermann, Mihailovs
  4. (65,99) Ļebedevs, Wölbert, Lindbäck, Parnicki
  5. (67,54) Riss, Thorssell, Kolodinskis, Parnicki (d)
  6. (66,90) Melnyczuk, Lindbäck, Kostigovs, Grobauer
  7. (66,64) Łewiszyn, Nilsson, Wölbert, Gusts
  8. (66,26) Lindgren, Blödorn, Karpow, Ļebedevs
  9. (66,94) Łewiszyn, Lindbäck, Kolodinskis, Riss
  10. (66,33) Thorssell, Kostigovs, Wölbert, Karpow
  11. (65,77) Blödorn, Lindgren, Parnicki, Mihailovs
  12. (65,45) Ļebedevs, Nilsson, Riss, Melnyczuk (w)
  13. (68,54) Kostigovs, Nilsson, Blödorn, Parnicki
  14. (66,46) Kolodinskis, Lindgren, Wölbert, Melnyczuk
  15. (66,07) Ļebedevs, Lindbäck, Karpow, Riss
  16. (65,71) Thorssell, Grobauer, Ļebedevs (w), Łewiszyn (w)
  17. (68,46) Gusts, Blödorn, Parnicki, Henriksson
  18. (66,62) Nilsson, Kolodinskis, Karpow, Blödorn
  19. (67,04) Melnyczuk, Kostigovs, Henriksson, Wölbert
  20. (66,14) Riss, Ļebedevs, Thorssell, Łewiszyn (ns)

Wielki Finał – Grudziądz

Trener reprezentacji Polski Rafał Dobrucki, mając do dyspozycji – zgodnie z regulaminem – tylko jednego zawodnika z cyklu Grand Prix, powołał Bartosza Zmarzlika, Patryka Dudka, Przemysława i Piotra Pawlickich oraz Wiktora Przyjemskiego. Pozostałe reprezentacje wystąpiły w tych samych składach co w Finałach A i B[11].

Polacy w pierwszych ośmiu biegach stracili tylko dwa punkty, a po dwóch seriach mieli dziesięć punktów przewagi nad Duńczykami. Tytuł zapewnili sobie w 17. biegu, który wygrał Zmarzlik[10]. Z 51 punktami wyprzedzili drugich Duńczyków o 16 punktów[2]. Sędzią zawodów był Ołeksandr Latosinski[10].

Msc Drużyna / Zawodnik Biegi Punkty
1 Polska Polska 51


5. Bartosz Zmarzlik
6. Patryk Dudek
7. Przemysław Pawlicki
8. Piotr Pawlicki
18. Wiktor Przyjemski

(3,3,1,3,3)
(3,3,3,2,3)
(2,3,3,2,-)
(2,3,3,2,3)
(1)

13
14
10
13
1

2 Dania Dania 35


1. Mikkel Michelsen
2. Anders Thomsen
3. Rasmus Jensen
4. Mads Hansen
17. Bastian Pedersen

(3,1,2,1,2)
(3,2,3,3,3,0)
(1,0,2,3,1)
(1,1,2,-,1)
ns

9
14
7
5
–

3 Szwecja Szwecja 20


9. Jacob Thorssell
10. Antonio Lindbäck
11. Fredrik Lindgren
12. Kim Nilsson
19. Casper Henriksson

(0,2,0,0)
(0,2,d,0,2)
(2,2,2,0,2,2)
(2,1,0,1,-)
(w)

2
4
10
4
0

4 Czechy Czechy 13


13. Daniel Klíma
14. Václav Milík
15. Jan Kvěch
16. Jan Macek
20. Adam Bednář

(0,-,-,2,t)
(0,d,1,1,3)
(1,1,1,1,0,1)
(-,0,0,-)
(1,0,w,0)

2
5
5
0
1

Bieg po biegu (w nawiasie czas zwycięzcy w sekundach)[10][b]:

  1. (66,49) Zmarzlik, Nilsson, Hansen, Milík
  2. (66,73) Dudek, Lindgren, Jensen, Klíma
  3. (66,12) Thomsen, Pi. Pawlicki, Kvěch, Thorssell
  4. (66,88) Michelsen, Prz. Pawlicki, Bednář, Lindbäck
  5. (67,75) Dudek, Thorssell, Hansen, Macek
  6. (66,96) Zmarzlik, Lindbäck, Kvěch, Jensen
  7. (66,89) Prz. Pawlicki, Thomsen, Nilsson, Bednář
  8. (66,44) Pi. Pawlicki, Lindgren, Michelsen, Milík (d)
  9. (66,78) Pi. Pawlicki, Hansen, Bednář (w), Lindbäck (d)
  10. (67,02) Prz. Pawlicki, Jensen, Milík, Thorssell
  11. (66,83) Thomsen, Lindgren, Zmarzlik, Macek
  12. (67,05) Dudek, Michelsen, Kvěch, Nilsson
  13. (67,86) Jensen, Pi. Pawlicki, Nilsson, Bednář
  14. (67,29) Thomsen, Prz. Pawlicki, Kvěch, Lindgren
  15. (67,17) Thomsen, Dudek, Milík, Lindbäck
  16. (67,06) Zmarzlik, Klíma, Michelsen, Thorssell
  17. (66,82) Zmarzlik, Lindgren, Hansen, Kvěch
  18. (67,15) Pi. Pawlicki, Lindbäck, Jensen, Klíma (t)
  19. (67,13) Milík, Michelsen, Przyjemski, Henriksson (w)
  20. (67,21) Dudek, Lindgren, Kvěch, Thomsen

Uwagi

  1. ↑ Oznaczenia: d – defekt, w – wykluczenie, u – upadek, t – dotknięcie taśmy, ns – nie startował.
  2. ↑ W relacji źródłowej przy obu braciach Pawlickich podano tylko nazwisko; przypisanie biegów do Przemysława (nr 7) i Piotra (nr 8) według programu zawodów i ich punktacji.

Przypisy

  1. ↑ a b c Poznaliśmy numery startowe reprezentacji na European Team Speedway Championship [online], eurotsc.eu, 29 lutego 2024 [dostęp 2026-09-29] (pol.).
  2. ↑ a b Polska z trzecim z rzędu złotem Drużynowych Mistrzostw Europy [online], eurotsc.eu, 6 kwietnia 2024 [dostęp 2026-09-29] (pol.).
  3. ↑ European Team Speedway Championship – Pardubice, 2024-03-30 – Final A [online], results.fim-europe.eu [dostęp 2026-09-29] (ang.).
  4. ↑ a b c Mateusz Kmiecik, Żużel. Nie było niespodzianki w Pardubicach. Dwie reprezentacje z awansem [online], sportowefakty.wp.pl, 30 marca 2024 [dostęp 2026-09-29] (pol.).
  5. ↑ European Team Speedway Championship – Gdańsk, 2024-03-30 – Final B [online], results.fim-europe.eu [dostęp 2026-09-29] (ang.).
  6. ↑ a b c Michał Gałęzewski, Żużel. Szwedzi nie dali szans rywalom. Kilka niespodzianek w Gdańsku [online], sportowefakty.wp.pl, 30 marca 2024 [dostęp 2026-09-29] (pol.).
  7. ↑ Zapraszamy do Gdańska na Finał B Drużynowych Mistrzostw Europy. Wstęp wolny! [online], eurotsc.eu, 15 marca 2024 [dostęp 2026-09-29] (pol.).
  8. ↑ Szwecja, Dania, Czechy i Polska w Wielkim Finale DME [online], eurotsc.eu, 30 marca 2024 [dostęp 2026-09-29] (pol.).
  9. ↑ European Team Speedway Championship – Grudziądz, 2024-04-06 – Final [online], results.fim-europe.eu [dostęp 2026-09-29] (ang.).
  10. ↑ a b c d Co za występ! Polacy zdeklasowali rywali i zostali mistrzami Europy! [online], sportowefakty.wp.pl, 6 kwietnia 2024 [dostęp 2026-09-29] (pol.).
  11. ↑ Znamy składy finalistów Drużynowych Mistrzostw Europy. Polska ze Zmarzlikiem na czele [online], eurotsc.eu, 1 kwietnia 2024 [dostęp 2026-09-29] (pol.).
Drużynowe mistrzostwa Europy na żużlu – edycje i zwycięzcy
Kategorie: Drużynowe mistrzostwa Europy na żużlu · 2024 w sporcie żużlowym