Grand Prix 2 na Żużlu 2025
| |||
| Dyscyplina | |||
|---|---|---|---|
| Organizator | |||
| Szczegóły turnieju | |||
| Pierwsze zawody |
4 lipca 2025 | ||
| Zamknięcie (finał) |
12 września 2025 | ||
| Liczba zawodników |
15 stałych, 1 dzika karta, 2 rezerwowych | ||
 I miejsce
|
|||
 II miejsce
|
|||
 III miejsce
|
|||
Grand Prix 2 na Żużlu 2025 – cykl turniejów żużlowych, mający na celu wyłonić najlepszego na świecie żużlowca do lat 21 w sezonie 2025. Była to czwarta edycja zawodów, od kiedy przemianowano je na Grand Prix 2.
W cyklu zwyciężył Nazar Parnicki, który został pierwszym w historii Ukraińcem sięgającym po tytuł indywidualnego mistrza świata juniorów na żużlu[1]. Wcześniej reprezentujący jeszcze ZSRR Igor Marko zdobył złoty medal w 1986 roku, jednak jego krążek trafił na konto radzieckie. Tym samym Parnicki przerwał trwającą od 2021 roku polską dominację w Indywidualnych Mistrzostwach Świata Juniorów na żużlu[1].
Pozostałą dwójką zawodników którzy sięgnęli po medale byli odpowiednio: broniący tytułu Polak Wiktor Przyjemski oraz 17-letni Duńczyk Mikkel Andersen, który został pierwszym od 2009 roku juniorem w tym wieku z medalem czempionatu[1].
Medaliści zostali wyłonieni na podstawie sumy punktów zdobytych w trzech turniejach finałowych, rozegranych w Målilli, Rydze i Vojens[2].
W każdym turnieju finałowym uczestniczyło 15 zawodników, którzy zakwalifikowali się do fazy finałowej, oraz 1 zawodnik z tzw. „dziką kartą”.
Finałowa runda w Vojens, rozgrywana w trudnych warunkach atmosferycznych, została przerwana po 20 biegach fazy zasadniczej z powodu ulewnych opadów deszczu i złego stanu toru. Jury zawodów podjęło decyzję o rezygnacji z półfinałów oraz biegu finałowego, a klasyfikację turnieju ustalono na podstawie wyników rundy zasadniczej[3]. Do Vojens z kontuzją kostki przyjechał prowadzący w klasyfikacji generalnej Wiktor Przyjemski, który w trudnych warunkach zdobył jedynie 6 punktów do klasyfikacji[3]. Z powodu kontuzji odniesionej wcześniej w Lonigo w ostatniej rundzie nie wystąpił Słoweniec Anže Grmek[1]; zastąpił go Duńczyk Villads Nagel[4].
Uczestnicy
Największą liczbę reprezentantów w gronie stałych uczestników (4) miała Polska[2]. W cyklu zabrakło kilku obiecujących juniorów poprzedniej edycji, m.in. Villadsa Nagla, Bartosza Bańbora, Sebastiana Szostaka, Philipa Hellstroema-Bangsa czy Damiana Ratajczaka[2].
Podobnie jak w cyklu Grand Prix, uczestnicy mieli prawo wyboru własnego numeru startowego.
| Stali uczestnicy | ||
|---|---|---|
 Polska
|
4 | (505) Wiktor Przyjemski, (802) Kevin Małkiewicz, (310) Jan Przanowski, (305) Antoni Mencel |
 Dania
|
2 | (545) William Drejer, (97) Mikkel Andersen |
 Ukraina
|
1 | (785) Nazar Parnicki |
 Norwegia
|
1 | (999) Mathias Pollestad |
 Czechy
|
1 | (79) Adam Bednar |
 Niemcy
|
1 | (37) Norick Blödorn |
 Szwecja
|
1 | (43) Casper Henriksson |
 Wielka Brytania
|
2 | (89) Dan Thompson, (72) Jake Mulford |
 Australia
|
1 | (27) Mitchell McDiarmid |
 Słowenia
|
1 | (226) Anže Grmek |
Dzika karta i rezerwowi toru
| Lp. | Runda | Dzika karta | Rezerwowy 1 | Rezerwowy 2 |
|---|---|---|---|---|
| 1 | Målilla
|
Sammy Van Dyck
|
Noel Wahlqvist
|
|
| 2 |  Ryga
|
Nikita Kaulins
|
Damirs Filimonovs
|
Artjoms Juhno
|
| 3 | Vojens
|
Bastian Pedersen
|
Kalendarz
| Lp. | Data | Miejscowość | Zwycięzca[1] |
|---|---|---|---|
| 1 | 4 lipca | Målilla |
Wiktor Przyjemski
|
| 2 | 1 sierpnia | Ryga |
Adam Bednar
|
| 3 | 12 września | Vojens |
Nazar Parnicki
|
Klasyfikacja końcowa
Stan na 12 września 2025[1]
| Lp. | Zawodnik | Rok ur. | 1. finał | 2. finał | 3. finał | Suma |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 | (785) Nazar Parnicki |
2006 | 14 | 18 | 20 | 52 |
| 2 | (505) Wiktor Przyjemski |
2005 | 20 | 16 | 6 | 42 |
| 3 | (97) Mikkel Andersen |
2008 | 11 | 9 | 16 | 36 |
| 4 | (79) Adam Bednar |
2007 | 4 | 20 | 11 | 35 |
| 5 | (545) William Drejer |
2005 | 18 | 8 | 7 | 33 |
| 6 | (999) Mathias Pollestad |
2004 | 12 | 12 | 9 | 33 |
| 7 | (37) Norick Blödorn |
2004 | 5 | 14 | 12 | 31 |
| 8 | (89) Dan Thompson |
2005 | 6 | 7 | 14 | 27 |
| 9 | (305) Antoni Mencel |
2005 | 7 | 11 | 8 | 26 |
| 10 | (802) Kevin Małkiewicz |
2007 | 16 | 6 | 3 | 25 |
| 11 | (43) Casper Henriksson |
2004 | 8 | 5 | 10 | 23 |
| 12 | (310) Jan Przanowski |
2007 | 9 | 10 | 1 | 20 |
| 13 | Bastian Pedersen |
2006 | – | – | 18 | 18 |
| 14 | (27) Mitchell McDiarmid |
2008 | 10 | 3 | 4 | 17 |
| 15 | (108) Villads Nagel |
2007 | – | – | 5 | 5 |
| 16 | Nikita Kaulins |
2006 | – | 4 | – | 4 |
| 17 | (226) Anže Grmek |
2005 | 2 | 2 | – | 4 |
| 18 | (72) Jake Mulford |
2005 | 1 | 1 | 2 | 4 |
| 19 | Sammy Van Dyck |
2005 | 3 | – | – | 3 |
Przypisy
- ↑ a b c d e f Żużel. Nie ma złota dla Polaka! Klasyfikacja końcowa cyklu SGP2 [online], sportowefakty.wp.pl [dostęp 2025-09-12] (pol.).
- ↑ a b c Żużel. Konkurenci spróbują zdetronizować Wiktora Przyjemskiego. „Czarny koń” SGP2 z Polski? [online], sportowefakty.wp.pl [dostęp 2025-07-03] (pol.).
- ↑ a b SGP2 w Vojens 2025. Ukrainiec Nazar Parnicki indywidualnym mistrzem świata juniorów na żużlu. Wiktor Przyjemski nie obronił tytułu [online], eurosport.tvn24.pl [dostęp 2025-09-12] (pol.).
- ↑ Danish racer Drejer's golden goal for Vojens' weekend of champions [online], fimspeedway.com, 11 września 2025 [dostęp 2026-10-21] (ang.).
