Indywidualne Mistrzostwa Świata 250 cm³ na Żużlu 2018

Indywidualne Mistrzostwa Świata 250 cm³ na Żużlu 2018

FIM Speedway Youth World Championship

2017 2019
Dyscyplina	żużel
Organizator	FIM
Szczegóły turnieju
Pierwsze zawody	6 lipca 2018 Toruń
Zamknięcie (finał)	6 lipca 2018 Toruń
Liczba zawodników	16 + 2 rezerwowych toru
I miejsce	Ben Ernst  Niemcy
II miejsce	Mateusz Bartkowiak  Polska
III miejsce	Philip Hellström-Bängs  Szwecja

Indywidualne Mistrzostwa Świata 250 cm³ na Żużlu 2018 – zawody żużlowe o indywidualne mistrzostwo świata w klasie 250 cm³ (FIM Speedway Youth World Championship), rozegrane w Polsce: półfinały 4 lipca 2018 w Gdańsku, a finał 6 lipca 2018 w Toruniu^[1][2].

Mistrzem świata został Niemiec Ben Ernst, który w fazie zasadniczej finału przegrał tylko jeden bieg – prowadząc w 16. wyścigu, zatrzymał się z powodu awarii silnika – a następnie wygrał swój bieg półfinałowy i bieg finałowy^[3]. Srebrny medal zdobył Polak Mateusz Bartkowiak, który po słabszym początku zawodów wygrał swój półfinał, a w biegu finałowym przyjechał za Ernstem. Brązowy medal, drugi raz z rzędu, wywalczył Szwed Philip Hellström-Bängs^[3][1]. O kolejności medalistów decydował bieg finałowy, a nie suma punktów – Hellström-Bängs (16 punktów) i czwarty w klasyfikacji Australijczyk Keynan Rew (15 punktów) zgromadzili ich więcej niż Bartkowiak (14 punktów)^[1].

Sędzią zawodów była Susanne Neuhäuser, a przewodniczącym jury – Pavel Ondrasik^[1].

Uczestników finału wyłoniono w dwóch turniejach półfinałowych (PF1 i PF2), rozegranych 4 lipca 2018 w Gdańsku z udziałem zawodników z czternastu państw^[2][4][5]. Z każdego półfinału awansowało po siedmiu zawodników, a dwóch ostatnich finalistów nominowały FIM i polska federacja^[5][3]. Pierwszy półfinał wygrał Philip Hellström-Bängs (14 punktów) przed Mateuszem Bartkowiakiem, a drugi – Duńczyk Esben Hjerrild z kompletem 15 punktów; Polak Karol Żupiński w biegu dodatkowym o 2. miejsce pokonał Keynana Rewa^[2][4][3]. W finale wystąpili także, nie mając miejsc premiowanych awansem, Fin Viljam Lappi (8. w PF2) i Polak Filip Nizgorski (9. w PF1), a rezerwowymi toru byli Niemiec Lukas Wegner i Estończyk Markus Maximus Lill^[1][2][4]. Numery startowe według protokołu FIM^[1].

Nr	Zawodnik	Awans z półfinału
1	Espen Sola	PF1: 4.
2	Esben Hjerrild	PF2: 1.
3	Mateusz Bartkowiak	PF1: 2.
4	Andreas Christensen	PF2: 6.
5	Leon Flint	PF2: 7.
6	Rasmus Pedersen	PF1: 6.
7	Karol Żupiński	PF2: 2.
8	Viljam Lappi	PF2: 8.
9	Ben Ernst	PF1: 5.
10	Noel Wahlqvist	PF2: 4.
11	Keynan Rew	PF2: 3.
12	Philip Hellström-Bängs	PF1: 1.
13	Liam May	PF2: 5.
14	Jordan Palin	PF1: 7.
15	Filip Nizgorski	PF1: 9.
16	Jacob Hook	PF1: 3.
17	Lukas Wegner	PF1: 8. (rezerwowy)
18	Markus Maximus Lill	PF1: 10. (rezerwowy)

Po 20 biegach fazy zasadniczej ośmiu najlepszych zawodników wystąpiło w dwóch biegach półfinałowych, a po dwóch najlepszych z każdego z nich – w biegu finałowym; punkty z biegów półfinałowych i finałowego doliczano do klasyfikacji^[1][6].

• Toruń, 6 lipca 2018^[1][6]

Msc.	Zawodnik	Państwo	Pkt
1	Ben Ernst	Niemcy	18	(3,3,3,d,3) +3 +3
2	Mateusz Bartkowiak	Polska	14	(2,1,1,3,2) +3 +2
3	Philip Hellström-Bängs	Szwecja	16	(2,2,3,3,3) +2 +1
4	Keynan Rew	Australia	15	(1,3,3,3,3) +2 +0
5	Karol Żupiński	Polska	13	(3,2,3,2,2) +1
6	Jacob Hook	Australia	11	(3,3,1,2,1) +1
7	Jordan Palin	Wielka Brytania	9	(2,2,2,1,2) +0
8	Liam May	Australia	7	(1,2,1,2,1) +0
9	Esben Hjerrild	Dania	6	(3,3,d,0,–)
10	Noel Wahlqvist	Szwecja	6	(0,1,2,1,2)
11	Leon Flint	Wielka Brytania	6	(2,1,2,0,1)
12	Rasmus Pedersen	Dania	5	(0,0,2,3,0)
13	Lukas Wegner	Niemcy	3	(3)
14	Andreas Christensen	Dania	3	(0,1,d,2,0)
15	Viljam Lappi	Finlandia	3	(1,0,0,1,1)
16	Espen Sola	Norwegia	1	(1,0,0,d,0)
17	Filip Nizgorski	Polska	1	(0,0,1,0,–)
18	Markus Maximus Lill	Estonia	0	(0)

Oznaczenia: d – defekt, – – nie startował w biegu; „+” – punkty z biegu półfinałowego i finałowego. Kolejność i suma punktów według protokołu FIM^[1], punkty w poszczególnych biegach według relacji speedwayfakta.cz^[6].