Indywidualny Puchar Świata 250 cm³ na Żużlu 2016

Indywidualny Puchar Świata 250 cm³ na Żużlu 2016

FIM Speedway Youth World Cup 250cc

2015 2017
Dyscyplina	żużel
Organizator	FIM
Szczegóły turnieju
Pierwsze zawody	15 lipca 2016 Güstrow
Zamknięcie (finał)	15 lipca 2016 Güstrow
Liczba zawodników	16
I miejsce	Matthew Gilmore  Australia
II miejsce	Mads Hansen  Dania
III miejsce	Jedd List  Australia

Indywidualny Puchar Świata 250 cm³ na Żużlu 2016 – zawody żużlowe o Puchar Świata FIM w klasie 250 cm³ (FIM Speedway Youth World Cup 250cc), traktowane jako nieoficjalne indywidualne mistrzostwa świata w tej klasie^[1][2]. Półfinały rozegrano 9 i 10 lipca 2016 w Grudziądzu, a finał 15 lipca 2016 w niemieckim Güstrow^[3][4]. Była to ostatnia edycja rozgrywana pod nazwą Pucharu Świata – od 2017 roku FIM organizuje w klasie 250 cm³ mistrzostwa świata (FIM Speedway Youth World Championship)^[5].

Organizację zawodów FIM powierzyła w tym sezonie firmie One Sport. Finał rozegrano w przeddzień pierwszej rundy indywidualnych mistrzostw Europy (SEC) na tym samym torze^[2]. Zwycięzcą został Australijczyk Matthew Gilmore, który w biegu finałowym pokonał Duńczyka Madsa Hansena – Hansen wygrał wcześniej wszystkie swoje biegi fazy zasadniczej i półfinał, a Gilmore przegrał z nim jedynie w 16. wyścigu. Obaj zakończyli zawody z 20 punktami. Trzecie miejsce zajął drugi z Australijczyków, Jedd List, a czwarty był Rosjanin Arsłan Fajzulin^[2][3]. Jedyny Polak w finale, Marcin Turowski, został sklasyfikowany na 10. miejscu^[2].

Sędzią finału była Suzanne Huttinger z Austrii, a przewodniczącym jury – Pavel Ondrasik. Zawody obejrzało około 500 widzów^[3][2].

Półfinały rozegrano w Grudziądzu na zakończenie obozu szkoleniowego FIM dla młodych żużlowców, zorganizowanego przez działaczy stowarzyszenia GTŻ Grudziądz^[1]. Pierwszy półfinał (9 lipca) wygrał z kompletem 15 punktów Matthew Gilmore przed Duńczykiem Kennethem Jürgensenem (14 punktów), a drugi (10 lipca) – Mads Hansen (14 punktów); o 2. miejscu w drugim półfinale zdecydował bieg dodatkowy, w którym Fin Niklas Säyriö pokonał Jedda Lista (obaj po 13 punktów). Sędzią obu półfinałów był Krister Gardell^[4][6]. Do finału awansowało po ośmiu najlepszych zawodników z każdego półfinału. Z Polaków awans uzyskał tylko Marcin Turowski (5. miejsce w drugim półfinale); w pierwszym półfinale Denis Zieliński zajął 11., Karol Żupiński – 13., a Mateusz Świdnicki – 14. miejsce^[4][6]. W protokole finału ujęto ponadto dwóch Niemców – Nielsa Olivera Wessela i Tima Wunderera – z adnotacją, że nie wystartowali (DNR)^[3].

Zawodnik	Awans z półfinału
Matthew Gilmore	PF1: 1.
Kenneth Jürgensen	PF1: 2.
Toni Hyyryläinen	PF1: 3.
Gaëtan Stella	PF1: 4.
Lars Figved	PF1: 5.
Leon Flint	PF1: 6.
Arsłan Fajzulin	PF1: 7.
Ben Ernst	PF1: 8.
Mads Hansen	PF2: 1.
Niklas Säyriö	PF2: 2.
Jedd List	PF2: 3.
Mika Meyer	PF2: 4.
Marcin Turowski	PF2: 5.
Celina Liebmann	PF2: 6.
Benjamin Nielsen	PF2: 7.
Jacob Højmark	PF2: 8.

Po 20 biegach fazy zasadniczej ośmiu najlepszych zawodników wystąpiło w dwóch biegach półfinałowych, a po dwóch najlepszych z każdego z nich – w biegu finałowym. Pierwszy bieg półfinałowy wygrał Hansen przed Fajzulinem, Jürgensenem i Säyriö, a drugi – Gilmore przed Listem, Flintem i Stellą. W finale Gilmore wyprzedził Hansena, Lista i Fajzulina^[2].

• Güstrow, 15 lipca 2016^[3][2]

Msc.	Zawodnik	Państwo	Pkt
1	Matthew Gilmore	Australia	20	(3,3,3,2,3) +3 +3
2	Mads Hansen	Dania	20	(3,3,3,3,3) +3 +2
3	Jedd List	Australia	16	(2,3,2,3,3) +2 +1
4	Arsłan Fajzulin	Rosja	11	(0,2,3,2,2) +2 +0
5	Niklas Säyriö	Finlandia	11	(2,2,2,3,2) +0
6	Gaëtan Stella	Francja	10	(2,1,2,3,2) +0
7	Kenneth Jürgensen	Dania	10	(3,2,1,2,1) +1
8	Leon Flint	Wielka Brytania	7	(0,0,3,0,3) +1
9	Ben Ernst	Niemcy	6	(1,3,1,0,1)
10	Marcin Turowski	Polska	6	(0,1,2,1,2)
11	Benjamin Nielsen	Dania	5	(3,0,0,2,u)
12	Celina Liebmann	Niemcy	4	(0,2,1,1,d)
13	Jacob Højmark	Dania	4	(1,1,1,1,0)
14	Toni Hyyryläinen	Finlandia	4	(1,1,0,1,1)
15	Mika Meyer	Holandia	2	(2,0,0,0,0)
16	Lars Figved	Norwegia	2	(1,w,0,0,1)

Oznaczenia: u – upadek, w – wykluczenie, d – defekt; „+” – punkty z biegu półfinałowego i finałowego. Kolejność i suma punktów według protokołu FIM^[3], punkty w poszczególnych biegach według relacji WP SportoweFakty^[2]. W relacji tej w 1. biegu Leon Flint przyjechał trzeci, a Toni Hyyryläinen czwarty, co daje sumy 8 i 3 punkty; w tabeli przyjęto odwrotną kolejność w tym biegu, zgodną z sumami punktów w protokole FIM (7 i 4 punkty).