PODGLĄD – artykuł nieopublikowany (pl.wikipedia) · ← wszystkie hasła · wikitekst na GitHubie

Drużynowe Mistrzostwa Europy na Żużlu 2026

Drużynowe Mistrzostwa Europy na Żużlu 2026
2025
Dyscyplina

żużel

Organizator

FIM Europe

Szczegóły turnieju
Gospodarz

Rzeszów

Otwarcie

18 kwietnia 2026
Pardubice

Zamknięcie

9 maja 2026
Rzeszów

Liczba aren

2 (w 2 miastach)

I miejsce

złoto Dania

II miejsce

srebro Polska

III miejsce

brąz Szwecja

Drużynowe Mistrzostwa Europy na Żużlu 2026 – piąta edycja drużynowych mistrzostw Europy – zawodów żużlowych organizowanych przez FIM Europe. W rozgrywkach wzięło udział dziewięć reprezentacji. Eliminacje rozegrano 18 kwietnia w Pardubicach w formule „Challenge Day” – dwa czterodrużynowe turnieje (grupy A i B) na jednym torze tego samego dnia – a Wielki Finał 9 maja w Rzeszowie[1].

Po raz pierwszy w historii tytuł mistrzowski zdobyła reprezentacja Danii, przerywając serię czterech zwycięstw reprezentacji Polski, która zajęła drugie miejsce. Brązowe medale wywalczyła Szwecja[2].

Format zawodów

Drużyny składały się z czterech zawodników (w tym najwyżej jednego startującego w cyklu Speedway Grand Prix) oraz rezerwowego w wieku poniżej 21 lat[1]. Rezerwowi mieli zagwarantowane po dwa starty w biegach rozgrywanych w swoim gronie, a w pozostałych biegach mogli zastępować kolegów z drużyny, dzięki czemu każdy turniej składał się z 22 biegów[3].

Zamiast osobnych Finałów A i B rozegrano „Challenge Day” – dwa turnieje grupowe na torze w Pardubicach, z biegami rozgrywanymi na przemian w obu grupach (łącznie 44 biegi). Do Wielkiego Finału awansowali zwycięzcy grup oraz lepsza z drużyn z drugich miejsc. Miejsce w Wielkim Finale miała zapewnione broniąca tytułu reprezentacja Polski jako gospodarz[1][4].

Challenge Day – Pardubice

Zawody trwały ponad cztery godziny[5].

Grupa A

Już w 2. biegu grupy A upadli Anders Thomsen i Mathias Pollestad. Obaj nie byli w stanie kontynuować jazdy, a Thomsen został przewieziony do szpitala[6]. Mimo tego Duńczycy zdecydowanie wygrali grupę[7] – komplety punktów zdobyli Rasmus Jensen i Mikkel Michelsen. Drudzy Ukraińcy (34 pkt) nie awansowali do Wielkiego Finału, gdyż zdobyli o punkt mniej niż druga w grupie B Łotwa. Ukraińcy ani razu nie wystawili rezerwowego Nazara Parnickiego w miejsce innego zawodnika. Słoweńcy wystąpili bez Luki Omerzela[6].

Msc Drużyna / Zawodnik Biegi Punkty
1 Dania Dania 57


9. Rasmus Jensen
10. Mikkel Michelsen
11. Anders Thomsen
12. Frederik Jakobsen
19. Villads Nagel

(3,3,3,3,3)
(3,3,3,3,3)
(u,-,-,-,-)
(3,3,3,2,3)
(2,3,3,3,2)

15
15
0
14
13

2 Ukraina Ukraina 34


1. Andrij Rozaluk
2. Roman Kapustin
3. Marko Łewiszyn
4. Stanisław Melnyczuk
17. Nazar Parnicki

(0,2,0,2,3)
(1,2,0,1,0)
(3,2,2,3,u)
(2,d,2,3,2)
(1,3)

7
4
10
9
4

3 Słowenia Słowenia 21


5. Matic Ivačič
6. Anže Grmek
7. Gregor Zorko
8. Luka Omerzel
18. Sven Cerjak

(0,1,1,1,2)
(d,1,1,1,2,2)
(1,1,0,1,0)
ns
(0,1,2,1,2)

5
7
3
–
6

4 Norwegia Norwegia 19


13. Mathias Pollestad
14. Truls Kamhaug
15. Glenn Moi
16. Lasse Fredriksen
20. Magnus Klipper

(u,-,-,-,-)
(1,0,1,0,1)
(2,0,2,2,1,1)
(2,2,2,w,1)
(1,0,0,0,0)

0
3
8
7
1

Bieg po biegu[a][6]:

  1. Jakobsen, Melnyczuk, Kamhaug, Ivačič
  2. Łewiszyn, Nagel, Klipper, Grmek (d) – powtórka; w pierwszym starcie upadli Thomsen i Pollestad, których zastąpili rezerwowi
  3. Jensen, Moi, Kapustin, Cerjak
  4. Michelsen, Fredriksen, Zorko, Rozaluk
  5. Jensen, Fredriksen, Grmek, Melnyczuk (d)
  6. Michelsen, Łewiszyn, Ivačič, Moi
  7. Jakobsen, Kapustin, Zorko, Klipper
  8. Nagel, Rozaluk, Cerjak, Kamhaug
  9. Nagel, Cerjak, Parnicki, Klipper
  10. Michelsen, Melnyczuk, Grmek, Pollestad (ns)
  11. Jensen, Łewiszyn, Kamhaug, Zorko
  12. Nagel, Fredriksen, Ivačič, Kapustin
  13. Jakobsen, Moi, Grmek, Rozaluk
  14. Łewiszyn, Jakobsen, Fredriksen (w), Omerzel (ns)
  15. Melnyczuk, Moi, Zorko, Thomsen (ns)
  16. Michelsen, Grmek, Kapustin, Kamhaug
  17. Jensen, Rozaluk, Ivačič, Klipper
  18. Parnicki, Nagel, Cerjak, Klipper
  19. Rozaluk, Cerjak, Moi, Thomsen (ns)
  20. Jakobsen, Ivačič, Kamhaug, Kapustin
  21. Michelsen, Melnyczuk, Moi, Zorko
  22. Jensen, Grmek, Fredriksen, Łewiszyn (u)

Grupa B

Rywalizacja w grupie B była bardziej wyrównana – przed biegami nominowanymi wszystkie drużyny liczyły się w walce o awans[8][9]. Wygrali Szwedzi (39 pkt), których najskuteczniejszym zawodnikiem był Fredrik Lindgren. Drugie miejsce i awans do Wielkiego Finału zajęła Łotwa, której 15 z 35 punktów zdobył niepokonany Andžejs Ļebedevs. Połowę punktów Czechów zdobył rezerwowy Adam Bednář[8]. Łotyszom awans zapewniło zwycięstwo Ļebedevsa w ostatnim biegu dnia[5].

Msc Drużyna / Zawodnik Biegi Punkty
1 Szwecja Szwecja 39


1. Oliver Berntzon
2. Kim Nilsson
3. Jacob Thorssell
4. Fredrik Lindgren
17. Erik Persson

(1,2,1,2,3)
(3,2,2,2,-)
(2,2,2,d,2)
(0,3,3,2,3)
(1,1,0)

9
9
8
11
2

2 Łotwa Łotwa 35


5. Andžejs Ļebedevs
6. Daniils Kolodinskis
7. Jevgeņijs Kostigovs
8. Francis Gusts
18. Damirs Filimonovs

(3,3,3,3,3)
(1,2,2,3,0)
(2,1,0,3,1)
(1,0,0,2,2)
(0,0)

15
8
7
5
0

3 Czechy Czechy 32


9. Václav Milík
10. Jan Kvěch
11. Daniel Klíma
12. Adam Nejezchleba
19. Adam Bednář

(2,1,1,0,1)
(3,1,1,0,1)
(0,1,1,-,1)
(2,0,-,-,-)
(3,3,3,1,3,3)

5
6
3
2
16

4 Francja Francja 25


13. David Bellego
14. Dimitri Bergé
15. Steven Goret
16. Mathias Trésarrieu
20. Tino Bouin

(3,3,2,1,2)
(1,3,3,1,2)
(0,0,0,0,-)
(0,0,0,w,0)
(2,2,0)

11
10
0
0
4

Bieg po biegu[8]:

  1. Ļebedevs, Nejezchleba, Bergé, Lindgren
  2. Bellego, Thorssell, Kolodinskis, Klíma
  3. Nilsson, Milík, Gusts, Goret
  4. Kvěch, Kostigovs, Berntzon, Mathias Trésarrieu
  5. Lindgren, Kolodinskis, Milík, Mathias Trésarrieu
  6. Ļebedevs, Thorssell, Kvěch, Goret
  7. Bellego, Nilsson, Kostigovs, Nejezchleba
  8. Bergé, Berntzon, Klíma, Gusts
  9. Bednář, Bouin, Persson, Filimonovs
  10. Lindgren, Bellego, Kvěch, Gusts
  11. Bergé, Thorssell, Milík, Kostigovs
  12. Ļebedevs, Nilsson, Klíma, Mathias Trésarrieu
  13. Bednář, Kolodinskis, Berntzon, Goret
  14. Bednář, Gusts, Thorssell (d), Mathias Trésarrieu (w)
  15. Kostigovs, Lindgren, Bednář, Goret
  16. Kolodinskis, Nilsson, Bergé, Kvěch
  17. Ļebedevs, Berntzon, Bellego, Milík
  18. Bednář, Bouin, Persson, Filimonovs
  19. Berntzon, Gusts, Klíma, Mathias Trésarrieu
  20. Bednář, Thorssell, Kostigovs, Bouin
  21. Lindgren, Bergé, Milík, Kolodinskis
  22. Ļebedevs, Bellego, Kvěch, Persson

Wielki Finał – Rzeszów

Nowy trener reprezentacji Polski Stanisław Chomski powołał Bartosza Zmarzlika, Przemysława i Piotra Pawlickich, Bartłomieja Kowalskiego oraz Bartosza Bańbora[3]. Piotr Pawlicki doznał kontuzji w piątkowym meczu ligowym i w trybie awaryjnym zastąpił go Wiktor Przyjemski[2].

Duńczycy prowadzeni przez Nickiego Pedersena od pierwszej serii budowali przewagę. Dla Polaków kluczowe okazały się trzecia i czwarta seria – w 14. biegu jadący w ramach rezerwy taktycznej Zmarzlik zanotował defekt i Polska spadła na trzecie miejsce, za Danię i Szwecję. Po 19. biegu Duńczycy byli pewni złotego medalu, a Polacy dzięki mocnej końcówce zapewnili sobie srebro. Szwedzi wyprzedzili Łotyszy o jeden punkt. Najskuteczniejszym zawodnikiem Polaków był rezerwowy Bańbor (14 pkt)[2].

Msc Drużyna / Zawodnik Biegi Punkty
1 Dania Dania 42


13. Frederik Jakobsen
14. Rasmus Jensen
15. Michael Jepsen Jensen
16. Mikkel Michelsen
20. Villads Nagel

(1,1,2,2,2)
(3,2,3,3,1)
(3,3,2,2,d)
(2,2,1,2,0)
(2,3)

8
12
10
7
5

2 Polska Polska 39


1. Bartosz Zmarzlik
2. Przemysław Pawlicki
3. Wiktor Przyjemski
4. Bartłomiej Kowalski
17. Bartosz Bańbor

(3,3,1,d,3,2)
(0,2,2,1,3)
(0,2,0,-)
(2,0,1,-,-)
(3,3,2,3,3)

12
8
2
3
14

3 Szwecja Szwecja 26


5. Oliver Berntzon
6. Fredrik Lindgren
7. Kim Nilsson
8. Jacob Thorssell
18. Erik Persson

(0,0,-,0,0)
(3,1,3,3,0,0)
(1,0,1,0,1)
(2,1,3,3,2)
(1,1)

0
10
3
11
2

4 Łotwa Łotwa 25


9. Andžejs Ļebedevs
10. Daniils Kolodinskis
11. Jevgeņijs Kostigovs
12. Francis Gusts
19. Emils Rimicans

(1,3,2,1,2,3)
(0,1,0,2,1)
(2,0,0,1)
(1,3,0,1,1)
(0,0)

12
4
3
6
0

Bieg po biegu (w nawiasie czas zwycięzcy w sekundach)[11]:

  1. (67,00) Jensen, Kowalski, Gusts, Berntzon
  2. (66,44) Lindgren, Kostigovs, Jakobsen, Przyjemski
  3. (66,14) Jepsen Jensen, Thorssell, Ļebedevs, Pawlicki
  4. (66,46) Zmarzlik, Michelsen, Nilsson, Kolodinskis
  5. (67,44) Ļebedevs, Michelsen, Lindgren, Kowalski
  6. (67,11) Jepsen Jensen, Przyjemski, Kolodinskis, Berntzon
  7. (67,16) Gusts, Pawlicki, Jakobsen, Nilsson
  8. (66,79) Zmarzlik, Jensen, Thorssell, Kostigovs
  9. (67,24) Bańbor, Nagel, Persson, Rimicans
  10. (66,41) Thorssell, Jakobsen, Kowalski, Kolodinskis
  11. (66,50) Jensen, Ļebedevs, Nilsson, Przyjemski
  12. (66,41) Lindgren, Pawlicki, Michelsen, Kostigovs
  13. (66,46) Lindgren, Jepsen Jensen, Zmarzlik, Gusts
  14. Thorssell, Michelsen, Gusts, Zmarzlik (d)
  15. (67,17) Bańbor, Jepsen Jensen, Kostigovs, Nilsson
  16. (66,23) Jensen, Kolodinskis, Pawlicki, Lindgren
  17. (66,42) Zmarzlik, Jakobsen, Ļebedevs, Berntzon
  18. (66,56) Nagel, Bańbor, Persson, Rimicans
  19. (66,82) Bańbor, Jakobsen, Kolodinskis, Berntzon
  20. (66,81) Bańbor, Ļebedevs, Nilsson, Michelsen
  21. Pawlicki, Thorssell, Gusts, Jepsen Jensen (d)
  22. (66,79) Ļebedevs, Zmarzlik, Jensen, Lindgren

Uwagi

  1. ↑ Oznaczenia: d – defekt, w – wykluczenie, u – upadek, t – dotknięcie taśmy, ns – nie startował.

Przypisy

  1. ↑ a b c Rozpoczęła się sprzedaż biletów na Wielki Finał Lotto ETSC w Rzeszowie! [online], eurotsc.eu, 7 kwietnia 2026 [dostęp 2026-09-29] (pol.).
  2. ↑ a b c Dania ze złotym medalem LOTTO ETSC w Rzeszowie! [online], eurotsc.eu, 10 maja 2026 [dostęp 2026-09-29] (pol.).
  3. ↑ a b Czas na emocje w Wielkim Finale LOTTO European Team Speedway Championship w Rzeszowie [online], eurotsc.eu, 8 maja 2026 [dostęp 2026-09-29] (pol.).
  4. ↑ a b Czas na ETSC Challenge Day w Pardubicach! Walka o Wielki Finał LOTTO ETSC w Rzeszowie! [online], eurotsc.eu, 17 kwietnia 2026 [dostęp 2026-09-29] (pol.).
  5. ↑ a b Polska poznała rywali! Dania, Szwecja i Łotwa z awansem do Wielkiego Finału LOTTO ETSC w Rzeszowie [online], eurotsc.eu, 18 kwietnia 2026 [dostęp 2026-09-29] (pol.).
  6. ↑ a b c Jakub Fordon, Żużel. Awans Danii w cieniu wypadku Thomsena. Niezrozumiała postawa Ukrainy [online], sportowefakty.wp.pl, 18 kwietnia 2026 [dostęp 2026-09-29] (pol.).
  7. ↑ European Team Speedway Championship – Pardubice, 2026-04-18 – Challenge Day Group A [online], results.fim-europe.eu [dostęp 2026-09-29] (ang.).
  8. ↑ a b c Jakub Fordon, Żużel. Szwecja nie miała sobie równych. Lebiediew bohaterem Łotwy [online], sportowefakty.wp.pl, 18 kwietnia 2026 [dostęp 2026-09-29] (pol.).
  9. ↑ European Team Speedway Championship – Pardubice, 2026-04-18 – Challenge Day Group B [online], results.fim-europe.eu [dostęp 2026-09-29] (ang.).
  10. ↑ European Team Speedway Championship – Rzeszów, 2026-05-09 – Final [online], results.fim-europe.eu [dostęp 2026-09-29] (ang.).
  11. ↑ a b Koniec dominacji Polaków. Złoto mistrzostw Europy dla reprezentacji Danii! [online], sportowefakty.wp.pl, 9 maja 2026 [dostęp 2026-09-29] (pol.).
Drużynowe mistrzostwa Europy na żużlu – edycje i zwycięzcy
Kategorie: Drużynowe mistrzostwa Europy na żużlu · 2026 w sporcie żużlowym